Zulümatta Mücadele

Zulümatta Mücadele
Atavi Osman Erdemir

Mahkum olduğum gün görmedin mi

Ay şafakta tutulmuştu

Gün doğmayı unutmuştu sanki

Etrafımda güneş ışığı, yoktu

Baktım, her tarafı karanlıklar sarmıştı

Dünyam zindan olmuştu

Gece tutulmuştu sanki

Elimizde silahımız yoktu

Savunmasız kalmıştık zalümat içinde

Bir ALLAH'ım bir de ruhum kalmıştı

Tutundum onlara ve yalvardım

 

Anam evde yollarımı beklerken.

Ben şafağa koşuyordum direnmek için

Alçakların; zavallı, kin dolu bakışları

Kan kusup bağırdı birden; konuş, konuş...

Karanlık bitmiyordu, gündüzün ortasında

Kanlarla yıkanmış başımı kaldırdım

Yüzlerine baktım ve

Sustum.

 

Nefret dolu suratlarda

Korkunun gözlerini gördüm, sustum

Zemheri ayında kardelen açıyordu

Umutların doğduğu şafağa bakarak

Karanlıklardan intikam alıyordum.

 

Gönlümü umuda çevirdim;

Anama gidin söyleyin

-Oğlun kardelenlerin açtığı yere gitti

Özlemlerim, umudum, hasretim bende

Yüreğimi evde bıraktım, saklasın onu

-İdam dediğin ne ki Allah kısmet ederse dönerim belki...

Kaynak: Haksöz Dergisi - Sayı: 52 - Temmuz 95

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
  • Onu Anlat İşte20 Şubat 2015 Cuma 00:08
  • Yitirme Umudunu Yiğidim20 Şubat 2015 Cuma 00:05
  • Bir Daha Gel19 Şubat 2015 Perşembe 01:10
  • Dağlar ve Yiğitler17 Şubat 2015 Salı 01:03
  • Direniş Sularında14 Şubat 2015 Cumartesi 00:50
  • Yetmiyor Dilimiz10 Şubat 2015 Salı 00:52
  • Anneler Geri Gelecekler10 Şubat 2015 Salı 00:31
  • Zulümatta Mücadele10 Şubat 2015 Salı 00:18
  • Köksalan07 Şubat 2015 Cumartesi 23:45
  • Çağın Havarisine Mektup07 Şubat 2015 Cumartesi 21:58